Η ατελείωτη ξεφτίλα του προέδρου Τάσσου
Είναι γενικά γνωστό ότι ο σημερινός πρόεδρος της Κύπρου είναι μακράν ένας από τους πιο γελοίους και επικίνδυνους πολιτικούς που έχουν περάσει από αυτό το νησί. Ένας ουσιαστικά αποτυχημένος πολιτικός που οι συγκυρίες, οι ελιγμοί και οι συμμαχίες τον έφεραν από το πουθενά στην θέση του "προέδρου".
Ακόμη και η μούρη του σε προδιαθέτει αρνητικά. Ξεχειλίζει κακομοιριά και μιζέρια η παρουσία του. Και- όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις- δεν είναι τόσο άμεμπτος και "Καίλας", όσο θέλει να δείχνει για να γίνει αρεστούς στους πελάτες. Από νωρίς είχε γραφτεί γι'αυτόν στον διεθνή τύπο ότι συμμετείχε σε περίεργες τραπεζικές συναλλαγές πολλών εκατοντάδων εκατομυρρίων για λογαριασμό ανθρώπων του καθεστώτος Μιλόσεβιτς (όταν οι τύποι αυτοί αντιμετώπιζαν προβλήματα στις τραπεζικές του συναλλαγές, ο κύριος Τάσσος είχε προσφερθεί να βοηθήσει).
Ρεσιτάλ μαλακίας και τζάμπα μαγκιάς είχε δώσει τότε που γινόταν η διαπραγμάτευση υπό τον Ανάν στην Γενεύη, στην οποία ο πρόεδρος Τάσσος ουσιαστικά δεν διαπραγματευόταν τίποτα απολύτως, με την ελπίδα να μην υπάρξει καμία συμφωνία. Στην συνέχεια, όταν υποβλήθηκε το σχέδιο Ανάν, ο πρόεδρος Τάσσος, αντί να υποβάλλει τις αντιρρήσεις του, προτίμησε να βγαίνει στις τηλεοράσεις και να κλαψουρίζει σαν πουτανίτσα προκειμένου να αγγίξει το λαϊκό αίσθημα.
Μετά την απόρριψη από τους ελληνοκυπρίους του σχεδίου Ανάν, ο γ.γ. του ΟΗΕ επανειλημμένως καλούσε τον πρόεδρο Τάσσο να υποβάλλει επιτέλους γραπτώς τις αντιρρήσεις του στο αρχικό σχέδιο, προκειμένου να καταλάβουν στον ΟΗΕ πού ακριβώς διαφωνεί ο πρόεδρος Τάσσος και ποιες είναι οι δικές του προτάσεις. Ο πρόεδρος Τάσσος δεν το έκανε ποτέ. Ο Κώστας Μητσοτάκης, ο οποίος σε κάτι τέτοια θέματα έχει πολύ εύστοχες παρατηρήσεις, είχε πει τότε ότι ο πρόεδρος Τάσσος δεν υποβάλλει καμία πρόταση διότι φοβάται ότι μπορεί να γίνει δεκτή και να οδηγηθεί το κυπριακό σε λύση.
Αυτός λοιπόν ο γελοίος τύπος- όπως αποδεικνύεται- δεν είχε κάνει απολύτως τίποτα για να κάνει την κύπρο ένα στοιχειωδώς σοβαρό κράτος. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν ήταν ποτέ στις προτεραιότητες του. Το δυστύχημα με το αεροπλάνο της Helios απέδειξε ότι οι μηχανισμοί του "κράτους" στο οποίο προίσταται ο πρόεδρος Τάσσος είναι ένα σκέτο μπουρδέλο. Ένα διεφθαρμένο μαγαζάκι. Οι μισοί υπουργοί ήταν -για μικρό ή μεγάλο διάστημα- και μέτοχοι στην Helios. Έλεγχοι για την ασφάλεια των πτήσεων δεν γίνονταν ποτέ (με τέτοια θα ασχολουμαστε;). Η Ευρωπαική Ένωση έχει υποβάλλει "αιτιολογημένη γνώμη" (ένα βήμα δηλαδή πριν σύρει την κύπρο στο ευρωπαϊκό δικαστήριο) διότι η κύπρος δεν έχει ακόμη προσαρμόσει την νομοθεσία της στα προβλεπόμενα από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για θέματα ασφάλειας των πτήσεων (ήταν απασχολημένος ο πρόεδρος με τον τουρκοφαγικό εθνοαπελευθερωτικό αγώνα, πού να τα προλάβει όλα;).
Τα κόμματα ζήτησαν να γίνει μια ανεξάρτητη επιτροπή για να εξετάσει τις συνθήκες στις οποίες έγινε το δυστύχημα και τις πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν. Ο πρόεδρος Τάσσος φυσικά αρνήθηκε κάτι τέτοιο.
Έρχονται σήμερα οι δύο εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ρίχνουν άλλο ένα χαστούκι στον ξεφτίλα Τάσσο γράφοντας στην έκθεση τους ότι με τις συνθήκες που επικρατούν σε αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Πολιτική Αεροπορία Κύπρου, "η τραγωδία ήταν θέμα χρόνου".
Και συνεχίζουν αναφέροντας ότι η πολιτική αεροπορία της κύπρου είναι "ουσιαστικά ανύπαρκτη".
Μετά και από αυτό, θα δείξει κάποιος από την εθνικά υπερήφανη κυβέρνηση του ξεφτίλα Τάσσου την ελάχιστη ευθιξία απέναντι στις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν; (λέω "κάποιος" γιατί ο ίδιος έχει αποδείξει ότι δεν ιδρώνει το αυτί του με κάτι τέτοια).
Μήπως είναι καιρός ο ξεφτίλας Τάσσος αντί να περνάει τον καιρό του κλαψουρίζοντας μπροστά στις κάμερες και παρακαλώντας την διεθνή κοινότητα ναν μην του κλείσει το μαγαζάκι (το χωριό του οποίου παριστάνει τον πρόεδρο), να αρχίσει να κάνει και καμιά δουλειά;
(Επίσης, όσο περνάνε μέρες και καταλαγιάζει κάπως η παπαρολογία, αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που κάποιοι έλεγαν από την αρχή: ότι η ασφάλεια των πτήσεων είναι βασικά ευθύνη των αρχών που ελέγχουν τις αεροπορικές εταιρείες, και όχι των αεροπορικών εταιρειών)
Ακόμη και η μούρη του σε προδιαθέτει αρνητικά. Ξεχειλίζει κακομοιριά και μιζέρια η παρουσία του. Και- όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις- δεν είναι τόσο άμεμπτος και "Καίλας", όσο θέλει να δείχνει για να γίνει αρεστούς στους πελάτες. Από νωρίς είχε γραφτεί γι'αυτόν στον διεθνή τύπο ότι συμμετείχε σε περίεργες τραπεζικές συναλλαγές πολλών εκατοντάδων εκατομυρρίων για λογαριασμό ανθρώπων του καθεστώτος Μιλόσεβιτς (όταν οι τύποι αυτοί αντιμετώπιζαν προβλήματα στις τραπεζικές του συναλλαγές, ο κύριος Τάσσος είχε προσφερθεί να βοηθήσει).
Ρεσιτάλ μαλακίας και τζάμπα μαγκιάς είχε δώσει τότε που γινόταν η διαπραγμάτευση υπό τον Ανάν στην Γενεύη, στην οποία ο πρόεδρος Τάσσος ουσιαστικά δεν διαπραγματευόταν τίποτα απολύτως, με την ελπίδα να μην υπάρξει καμία συμφωνία. Στην συνέχεια, όταν υποβλήθηκε το σχέδιο Ανάν, ο πρόεδρος Τάσσος, αντί να υποβάλλει τις αντιρρήσεις του, προτίμησε να βγαίνει στις τηλεοράσεις και να κλαψουρίζει σαν πουτανίτσα προκειμένου να αγγίξει το λαϊκό αίσθημα.
Μετά την απόρριψη από τους ελληνοκυπρίους του σχεδίου Ανάν, ο γ.γ. του ΟΗΕ επανειλημμένως καλούσε τον πρόεδρο Τάσσο να υποβάλλει επιτέλους γραπτώς τις αντιρρήσεις του στο αρχικό σχέδιο, προκειμένου να καταλάβουν στον ΟΗΕ πού ακριβώς διαφωνεί ο πρόεδρος Τάσσος και ποιες είναι οι δικές του προτάσεις. Ο πρόεδρος Τάσσος δεν το έκανε ποτέ. Ο Κώστας Μητσοτάκης, ο οποίος σε κάτι τέτοια θέματα έχει πολύ εύστοχες παρατηρήσεις, είχε πει τότε ότι ο πρόεδρος Τάσσος δεν υποβάλλει καμία πρόταση διότι φοβάται ότι μπορεί να γίνει δεκτή και να οδηγηθεί το κυπριακό σε λύση.
Αυτός λοιπόν ο γελοίος τύπος- όπως αποδεικνύεται- δεν είχε κάνει απολύτως τίποτα για να κάνει την κύπρο ένα στοιχειωδώς σοβαρό κράτος. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν ήταν ποτέ στις προτεραιότητες του. Το δυστύχημα με το αεροπλάνο της Helios απέδειξε ότι οι μηχανισμοί του "κράτους" στο οποίο προίσταται ο πρόεδρος Τάσσος είναι ένα σκέτο μπουρδέλο. Ένα διεφθαρμένο μαγαζάκι. Οι μισοί υπουργοί ήταν -για μικρό ή μεγάλο διάστημα- και μέτοχοι στην Helios. Έλεγχοι για την ασφάλεια των πτήσεων δεν γίνονταν ποτέ (με τέτοια θα ασχολουμαστε;). Η Ευρωπαική Ένωση έχει υποβάλλει "αιτιολογημένη γνώμη" (ένα βήμα δηλαδή πριν σύρει την κύπρο στο ευρωπαϊκό δικαστήριο) διότι η κύπρος δεν έχει ακόμη προσαρμόσει την νομοθεσία της στα προβλεπόμενα από την ευρωπαϊκή νομοθεσία για θέματα ασφάλειας των πτήσεων (ήταν απασχολημένος ο πρόεδρος με τον τουρκοφαγικό εθνοαπελευθερωτικό αγώνα, πού να τα προλάβει όλα;).
Τα κόμματα ζήτησαν να γίνει μια ανεξάρτητη επιτροπή για να εξετάσει τις συνθήκες στις οποίες έγινε το δυστύχημα και τις πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν. Ο πρόεδρος Τάσσος φυσικά αρνήθηκε κάτι τέτοιο.
Έρχονται σήμερα οι δύο εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ρίχνουν άλλο ένα χαστούκι στον ξεφτίλα Τάσσο γράφοντας στην έκθεση τους ότι με τις συνθήκες που επικρατούν σε αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Πολιτική Αεροπορία Κύπρου, "η τραγωδία ήταν θέμα χρόνου".
Και συνεχίζουν αναφέροντας ότι η πολιτική αεροπορία της κύπρου είναι "ουσιαστικά ανύπαρκτη".
Μετά και από αυτό, θα δείξει κάποιος από την εθνικά υπερήφανη κυβέρνηση του ξεφτίλα Τάσσου την ελάχιστη ευθιξία απέναντι στις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν; (λέω "κάποιος" γιατί ο ίδιος έχει αποδείξει ότι δεν ιδρώνει το αυτί του με κάτι τέτοια).
Μήπως είναι καιρός ο ξεφτίλας Τάσσος αντί να περνάει τον καιρό του κλαψουρίζοντας μπροστά στις κάμερες και παρακαλώντας την διεθνή κοινότητα ναν μην του κλείσει το μαγαζάκι (το χωριό του οποίου παριστάνει τον πρόεδρο), να αρχίσει να κάνει και καμιά δουλειά;
(Επίσης, όσο περνάνε μέρες και καταλαγιάζει κάπως η παπαρολογία, αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που κάποιοι έλεγαν από την αρχή: ότι η ασφάλεια των πτήσεων είναι βασικά ευθύνη των αρχών που ελέγχουν τις αεροπορικές εταιρείες, και όχι των αεροπορικών εταιρειών)
posted by konfet at 18:46
13 Comments:
(Περί πτήσεων και ασφάλειας δε γνωρίζω).
Εκείνες τις ημέρες της απόρριψης του Σχεδίου Ανάν, ο Κ. Μητσοτάκης είχε κάνει και μία άλλη εκμυστήρευση: ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1980 έγινε μόνο μετά από παρασκηνιακή δέσμευση του Κωνστ. Καραμανλή πως οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν αποτελούν πρόβλημα της Ευρώπης.
Ίδια ακριβώς μοιάζει να είναι και σήμερα η αντιμετώπιση των Ευρωπαίων (βλέπε π.χ. την ανυπαρξία βοήθειας κατά την κρίση στα Ίμια).
Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, ο οποίος σίγουρα το γνώριζε αυτό, φάνηκε λίγος στην περίπτωση του Σχεδίου Ανάν. Όχι ότι αναγκαστικά έπρεπε να τοποθετηθεί υπέρ, όμως η πολιτική περίσταση απαιτούσε πολύ περισσότερα από δάκρυα και συνθήματα.
Τι θα πει "παρασκηνιακή"; Φυσικά και ΔΕΝ θα μπορούσε η Τουρκία να αποτελεί απειλή για μια ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα. Και φυσικά η Κοινότητα αυτή ούτε είχε, αλλά ούτε και έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ επέμβασης σε στρατιωτικές διαδικασίες όσον αφορά τα κράτη μέλη της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συγκεκριμένο κύκλο δραστηριοτήτων (οι περίφημοι τρεις πυλώνες) και καμία δουλειά στα εθνικά θέματα των κρατών μελών.
παρακαλώντας την διεθνή κοινότητα ναν μην του κλείσει το μαγαζάκι
Η παγκοσμιοποίηση φέρνει ανεργία. Εγώ σκέφτομαι τους νέους στο ελληνοκυπριακό και στο τουρκοκυπριακό κομμάτι. Τους θυσίασαν το μέλλον στην ψύχρα και εν γνώσει του αδιεξόδου. Salo θυμίζει η κατάσταση αλλά κρύβεται από τις πατριωτικές και αντιϊμπεριαλιστικές κορώνες.
Μπορεί να έχεις δίκιο, e-lawer. Η δήλωση πάντως του Κ. Μητσοτάκη ήταν ακριβώς αυτή και είχε το πνεύμα δημόσιας εκμυστήρευσης ενός διπλωματικού μυστικού.
Τον Ιούλιο του 2002 είχε γίνει ένα επεισόδιο ανάμεσα σε Μαρόκο και Ισπανία για μία βραχονησίδα, εντελώς ανάλογο με τα Ίμια (με το Μαρόκο στη θέση της Τουρκίας και την Ισπανία στη θέση της Ελλάδας. Η βραχονησίδα λεγόταν Περεχίλ κατά τους Ισπανούς, Λεϊλά κατά τους Μαροκινούς). Η ΕΕ μεσολάβησε αμέσως, κάλεσε το Μαρόκο να αποσύρει τη στρατιωτική δύναμη που αποβίβασε, υποστήριξε πλήρως την ισπανική πλευρά, ο Πρόντι (τότε Πρόεδρος της Κομισιόν) πήρε ευνοϊκή θέση υπέρ της Ισπανίας, τα Υπουργεία Εξωτερικών Γαλλίας και Αγγλίας ομοίως κ.λπ. Εν κατακλείδι, η ΕΕ θεώρησε ένα διμερές πρόβλημα της Ισπανίας ως εν μέρει δικό της πρόβλημα.
Θυμάμαι ακόμα κάποιες αθηναϊκές εφημερίδες να συγκρίνουν μελαγχολικά τη στάση της Ευρώπης στα Ίμια και στο Περεχίλ - Λεϊλά.
It's funny when we discuss those things.
We need to establish foreign policy and foreign department as Greece and then we can help Cyprus to do so. Right now let's watch the soap opera between Mr. Karamanlis, Mr. Moliviatis, a stupid guy called Rousopoulos and Mrs. Dora Bakoyianis
Ο Μητσοτάκης δεν δικαιούται να ομιλεί. Είναι υπεύθυνος για την τραγωδία της Κύπρου.
Όσο για τον Παπαδόπουλο και τους Κύπριους που τον ψηφίσανε, δε θέλω να υπενθυμίσω την παροιμία που λέει για τους υπόλοιπους η Ελλάδα πάνω από το...
Γιατί; Να την υπενθυμίσεις! Εγώ δεν την ξέρω και θα ήθελα πολύ να τη μάθω.
kfetok, είναι από τις λίγες φορές που συμφωνώ μαζί σου πάνω από 3% και σίγουρα η μοναδική που συμφωνώ 80%. Το 20% είναι γιατί ο Παπαδόπουλος είναι κυρίως σύμπτωμα και όχι αιτία.
πριμουμ μομπιλε στην περιπτωση της νησου περεχιλ η Ισπανια ειχε απολυτο δικιο, νομικα. Κατι που δεν εχουν καταλαβει πολλοι ελληνες ειναι οτι εμεις στα προβληματα με την Τουρκια δεν εχουμε 100% δικιο, και αν πηγαιναμε σε διεθνες δικαστηριο ισως θα χαναμε σε καποια θεματα.
Δευτερευοντως η ΕΕ τοπαιξε τζαμπα μαγκας, γιατι φυσικα δεν θα χρειαζοταν καμμια απολυτως επεμβαση μια και η Ισπανια μπορει να ξεσκισει το Μαροκο με τα χερια δεμενα πισω απο την πλατη που λενε στο μποξ...
Σε περιπτωση ελληνοτουρκικης συρραξης αντιθετα, δεν ειναι καθολου σιγουρο οτι δεν θα μας ξεσκισουν και ειναι ελαχιστες οι χωρες που μπορουν να κανουν αποτελεσματικη στρατιωτικη παρεμβαση υπερ ημων χωρις να κινδυνεψουν με σοβαρες απωλειες...
κατα τα αλλα συμφωνω με κονφετ. Για μια ακομη φορα οι ηγεσιες μας ειναι πολυ κατωτερες των περιστασεων και αυτο ισως οπως λεει ο Ι95 ειναι δειγμα της σκατομυαλιάς μας...
s_g: σε ποια θέματα θα χάναμε; κι αν είναι έτσι γιατί η Τουρκία αρνείται μια τέτοια προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο;
black_perl: την παροιμία δεν την ξέρω ούτε εγώ
Πχ στην παράνομη στατιωτικοποίηση των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου ή την διεθνή πρωτοτυπία μας να έχουμε εθνικό εναέριο χώρο πάνω από διεθνή ύδατα (μεταξύ 6 και 10ΝΜ).
Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το ΔΔ γιατί τότε θα μπορούν να την σύρουν μονομερώς για ένα σωρό άλλες παραβιάσεις της. Έτσι δεν μπορεί να μας σύρει αυτή μονομερώς.
Οι Τούρκοι δέχονται την απο κοινού προσφυγή μας στο ΔΔ ως επιδιαιτητή για πακέτο όλα τα θέματα του Αιγαίου. Από την άλλη εμείς αρνούμαστε την επιδιαιτησία του ΔΔ για όλα τα θέματα και αναγνωρίζουμε ως μόνο θέμα την υφαλοκριπίδα.
Επίσης κατά παγκόσμια πρωτοτυπία έχουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 6 μίλια, ενώ αν τα είχαμε στα 12 ούτε για τον εναέριο χώρο δε θα μπορούσαν να μας την πούνε ούτε για την υφαλοκρηπίδα ... τουλάχιστον δε θα μπορούσαν να μας την πούνε με βάση το ΔΔ (όχι ότι έχει πολύ σημασία το ΔΔ αλλά τέσπα).
Κατά τα λοιπά παραδόξως βρίσκω κι εγώ τον εαυτό μου να συμφωνεί σε μεγάλο βαθμό με τον Konfet ...
Γιαννη η επεκταση στα 12 μιλια θα εκανε το Αιγαιο εντελως κλειστη θαλασσα (οσο κιαν φαινεται περιεργο σημερα ειναι ανοιχτη, υπαρχουν διαδρομοι διεθνων υδατων που να φτανουν σχεδον ως την αθηνα...). Κανεις μα κανεις μα κανεις (πχ Ρωσοι, ΗΠΑ, Αγγλοι, Τουρκοι, Βουλγαροι) δεν θα συμφωνουσε με αυτην την επεκταση.
παρεπιμπτοντως, σημαδικ ξεφτιλας του Παπαδοπουλου: Ο χαρακτηρισμος ως "Τασσος" (κατα το Ανδρεας).
(πραγματικά μου έκανε εντύπωση που άργησε τόσο να τσιμπήσει κάποιος)
Για την ιστορία το πρόβλημα που θέτεις έχει λυθεί από το 1936: π.χ. ο Εύξεινος Πόντος δεν είναι ακριβώς Τουρκική Λίμνη. Αν το πρόβλημά μας είναι το Διεθνές Δίκαιο (τρίχες κατσαρές στη διεθνή πολιτική σκηνή, αλλά λέμε τώρα) το δίκιο στην προκειμένη περίπτωση είναι με το μέρος μας και απλά δεν το εξασκούμε.
Post a Comment
<< Home