Saturday, December 24, 2005

Καλύτερα το Mp3 μου, παρά ο μαλάκας δίπλα μου

Διάβαζα σήμερα αυτό το άρθρο στο πολιτιστικό ένθετο της Καθημερινής.
Η άποψη της συντάκτριας είναι ευρέως αποδεκτή- ειδικά στο συνάφι των πιο παλιών δημοσιογράφων, αλλά και γενικά των "έντεχνων"- αλλά αυτό δεν την εμποδίζει από το να είναι χωρίς point.
Μα οι συσκευές τύπου i-pod, γι'αυτόν ακριβώς τον λόγο έχουν τόση επιτυχία. Ακριβώς γιατί σου δίνουν την δυνατότητα να εξαφανίσεις τους γύρω σου. Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι καλύτερο- εν ονόματι μιας "κοινωνικότητας" που δεν έχεις επιλέξει- να ακούς στο μετρό τις βλακείες όσων είναι γύρω σου, από το να μένεις με την μουσική.
Δεν καταλαβαίνω γιατί είμαι πιο "ανοιχτός" σε εξωτερικά ερεθίσματα αν ακούσω τον διπλανό μου να λέει μια μαλακία. Αν κάθομαι καιι ακούω τον διπλανό μου, τότε είναι που πραγματικά θα έχω "κλειστεί" σε έναν μικρόκοσμο μιζέριας. Αν τον γράψω στ'αρχίδια μου και ακούσω- αντί γι'αυτόν- μια πολύ ωραία μουσική, πιστεύω ότι θα έχω "επικοινωνήσει" καλύτερα. Θα δεχτώ ένα πολύ σημαντικότερο ερέθισμα, μια απόλαυση, κάτι που θα με κάνει να κλείσω τα μάτια, να φύγω, να σκεφτώ, να περάσω καλά, να ανεβάσω την διάθεση μου, να νιώσω πιο ωραία.
Τους ανθρώπους που κάθονται δίπλα μου στο μετρό, δεν τους έχω επιλέξει.
Τα τραγούδια που έχω στο mp3 μου, τα έχω επιλέξει.
Μ'αυτά θέλω να είμαι- όχι με τον κάθε παπάρα που κάθεται δίπλα μου.

Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συγκεκριμένοι άνθρωποι βρίσκουν ΠΑΝΤΑ κάτι κακό σε ο,τιδήποτε νέο, και κλαψομουνιάζουν για κάτι παλιό "που χάνεται".
'Εχουμε το καλύτερο επίπεδο ζωής που είχαμε ποτέ, τις περισσότερες δυνατότητες άμεσης επικοινωνίας, πρόσβαση σε ένα σωρό πληροφορίες, γνώσεις, τεχνολογικά επιτεύγματα που αλλάζουν την καθημερινότητα μας, την μεγαλύτερη από ποτέ ευκολία μεταφορών- και γκρινιάζουμε. "Χάνεται η επικοινωνία, χάνεται η παλιά γειτονιά, χάνονται οι αλάνες, χάνεται ο παλιός εβγατζής, χάνεται η παλιά αθήνα, χάνεται η καλημέρα στην πολυκατοικία..."
Πού είναι επιτέλους αυτή η "παλιά καλή αθήνα;", η "παλιά καλή ζωή;"
Γιατί εγώ δεν την είδα ποτέ;
Ό,τι κι αν είναι τέλος πάντων αυτή η "παλιά καλή ζωή", εύχομαι να χαθεί για πάντα- και μάλιστα το συντομότερο.

Ο λατερνατζής γαμιέται.

Saturday, December 17, 2005

True Faith- New Order

Αν το μπλογκ δεν το είχα ονομάσει "No guts, No glory", θα ήθελα να το ονόμαζα "True Faith".

Thursday, December 15, 2005

Απαγωγές πακιστανών στην Ελλάδα από την MI-6

Μεταξύ μας: από το να δρουν στο ελληνικό έδαφος οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, είναι χίλιες φορές προτιμότερο να δρουν οι βρετανικές.

Wednesday, December 14, 2005

Τι τραβάνε κι αυτοί οι μπάτσοι...

Διαδήλωσαν, λέει, χθες οι αστυνομικοί, διότι (πιστεύουν ότι) ασκούν τα καθήκοντα τους κάτω από δύσκολες συνθήκες. Ζήτησαν επίσης αύξηση των αποδοχών τους.
Δεν μπορώ να το καταλάβω: δεν τους φτάνουν τα λεφτά που βγάζουν από εκβιασμούς, από πωλήσεις ναρκωτικών, από προστασία σε μαγαζιά, από εμπόριο γυναικών;;
Και τι εννοούν "δύσκολες συνθήκες";; Μήπως εννοούν ότι τους μιλάει απρεπώς ο αφγανός πρόσφυγας την ώρα που τον βασανίζουν; Ή μήπως έχει πολύ κάπνα το μαγαζί όταν πάνε το βράδυ να εισπράξουν τα λεφτά του μήνα;;

Υποφέρουν κι αυτοί οι μπάτσοι, ρε παιδί μου..

Tuesday, December 13, 2005

Ένα νέο είδος κοινωνικής παρέμβασης: η δημοσιογραφία του πούρου

Μου την σπάνε τρελά οι τύποι που φωτογραφίζονται με ένα πούρο στο στόμα ή στο χέρι. Εννοώ αυτούς που στήνονται να φωτογραφηθούν με το πούρο επίτηδες. Που πάνε σε ένα στούντιο φωτογράφου για να βγάλουν μία φωτογραφία που θα δημοσιευθεί σε περιοδικό και -θέλουν να βγουν με το πούρο. Συνήθως είναι κάτι βλαχοκοσμικοί, νεόπλουτοι και νεο- celebrities. Ή τίποτα από όλα αυτά, αλλά απλώς σκυλάδες που νομίζουν ότι είναι "βλαχοκοσμικοί, νεόπλουτοι και νεο-celebrities".
Οι χειρότεροι- κατά την γνώμη μου- είναι μερικοί γκουρμέ δημοσιογράφοι- λαϊφσταϊλάδες που γράφουν την στήλη τους στο περιοδικό, κι από πάνω δημοσιεύουν μια μικρή φωτογραφία το κεφάλι τους με το πούρο στο στόμα.
Αηδία.
Το πιστεύω απολύτως: η έλλειψη αισθητικής είναι μεγαλύτερο πρόβλημα από ό,τι νομίζουμε.
Η έλλειψη αισθητικής, δεν είναι ένα αισθητικό πρόβλημα. Η έλλειψη αισθητικής είναι πρόβλημα πολιτισμού.

Saturday, December 10, 2005

Καζαντζίδη ζεις, Γρηγόρη Λαμπράκη εσύ μας οδηγείς!

Πριν λίγο είχε βγει στην αθλητική εκπομπή του Αντένα "Σούπερ Σάββατο", ένας καράγκιοζας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του πάοκ, ο Ασλανίδης. Γνωστός αρκουδιάρης και trash ήρωας της τηλεόρασης (κάτι μεταξύ Αλέφαντου και Λεβέντη για όσουςδεν γνωρίζουν).
Μέσα στο παραλήρημα του είπε το εξής: "Αν δεν υπήρχε το ποδόσφαιρο και ο Καζαντζίδης, εγώ θα είχα αυτοκτονήσει>.

Σκέφτομαι εκείνη την στιγμή ότι τελικά Καζαντζίδης έχει κάνει στον τόπο μεγαλύτερο κακό από ό,τι νομίζαμε. Αν δεν υπήρχε ο βάρδος, ίσως να είχαμε έναν καραγκιόζη λιγότερο σ'αυτή την χώρα. Αν μάλιστα συμπεριλάβουμε στην κατηγορία "Καραγκιόζηδες" και τον ίδιο τον Καζαντζίδη (πράγμα απολύτως δικαιολογημένο), τότε οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι αν δεν υπήρχε ο Καζαντζίδης, θα είχαμε 2 Καραγκιόζηδες λιγότερους: τον ίδιο και τον Ασλανίδη.

Αυτά σκεφτόμουν, ώσπου αμέσως μετά ο Ασλανίδης επανήλθε με νέα δήλωση- βόμβα: "Αυτά με κράτησαν στην ζωή. Το ποδόσφαιρο και ο Καζαντζίδης.... Α! συγνώμη ξέχασα: και ο Γρηγόρης Λαμπράκης". (Δεν είναι πλάκα. Το είπε έτσι ακριβώς).

Για λίγα δευτερολεπτα έμεινα κάγκελο... Αμέσως μετά έκανα την ίδια σκέψη με πριν, αλλά πρόσθεσα στην παρέα κι έναν τρίτο Μπόζο.

Friday, December 09, 2005

You never can tell

Ποτέ κανείς δεν έχει χορέψει καλύτερα από ό,τι η Ούμα Θέρμαν και ο ΤζονΤραβόλτα στο Παλπ Φιξιον.

Thursday, December 08, 2005

Ο Γιάννης Παπαθανασίου και το γάλα

Ο Γιάννης Παπαθανασίου, υφυπουργός Ανάπτυξης, νομίζω πως είναι ένας από τους πιο σοβαρούς πολιτικούς που έχουμε σ'αυτή την χώρα. Έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν πως ξέρει πώς κινείται η αγορά (κάτι το οποίο δεν ισχύει για τους περισσότερους συναδέλφους του), ακολουθεί αρκετά συνεπή γραμμή σε θέματα ελέγχων και διαφάνειας, παράγει έργο χωρίς πολλές φανφάρες και καραγκιοζιλίκια- και μπορεί με επάρκεια να υπερασπιστεί τις αρχές του φιλελευθερισμού (κάτι το οποίο επίσης δεν μπορούν να κάνουν οι περισσότεροι υπουργοί της ΝΔ).

Τον έβλεπα χθες στο δελτίο του Άλφα να απαντάει σε αρλουμπολογίες που εκτόξευαν οι βασιλιάδες του λαϊκισμού Τράγκας και Κακαουνάκης και θαύμαζα την αντοχή του και την υπομονή του. Μέχρι και ο-γενικά σοβαρός- Κύρτσος τον κατηγορούσε ότι επιτίθεται εναντίον ενός ολόκληρου κλάδου (με αφορμή τις αποκαλύψεις του ΕΦΕΤ για το γάλα).
Τον κατηγορούσαν για διάφορα πιθανά και απίθανα πράγματα:
-γιατί δεν επιβάλλει το κράτος χαμηλή τιμή στο γάλα,
-γιατί έκανε τις αποκαλύψεις χριστουγεννιάτικα
-γιατί υπάρχει ακρίβεια στην αγορά γενικώς
-γιατί άργησε να κάνει τις αποκαλύψεις
-γιατί βιάστηκε να κάνει τις αποκαλύψεις
-γιατί δεν λέει αρκετά συχνά ότι το ελληνικό γάλα είναι το καλύτερο του κόσμου.

Ο άνθρωπος όχι μόνο δεν έχασε την υπομονή του με τις πίπες που άκουγε, αλλά απαντούσε (ως νέος Ιώβ) με σαφήνεια απολύτως κατανοητή.
Αν υπήρχαν περισσότεροι υπουργοί ή πολιτικοί σαν τον Παπαθανασίου, η καθημερινή πολιτική ζωή, αλλά και η ζωή του πολίτη θα ήταν καλύτερη- τόσο από άποψη ουσίας, όσο και από άποψη πολιτικής αισθητικής.
Έχουμε πήξει σε Γιακουμάτους και Κουλούρηδες, που έχουν συνηθίσει να παράγουν θόρυβο για να τραβάνε την προσοχή. Άνθρωποι σαν τον Παπαθανασίου είναι σαν όαση μέσα στην έρημο των Κουλουρογιακουμάτων.