Γιάννης Ιωαννίδης: ένας απεχθής βουλευτής.

Ο βουλευτής της νέας δημοκρατίας γιάννης ιωανννίδης είναι από τους πιο γελοίους και απωθητικούς πολιτικούς που έχει η ελλάδα. Εμφανίζεται συνέχεια με μούτρα ξινισμένα, δυσκολεύεται να μιλήσει (μάλλον του είναι πιο εύκολο να μουγκρίσει ή ίσως να γαυγίσει), όταν τα καταφέρνει να μιλήσει λέει αποκλειστικά και μόνο βλακείες, ενώ έχει μονίμως το ύφος ότι είναι πολύ τσαμπουκάς και βαρύμαγκας (δηλαδή: κουραδόμαγκας).
Όταν τον διακόπτουν ενώ μιλάει, αντιδράει σαν χωροφύλακας στην χούντα (χτυπάει το χέρι στο τραπέζι, κοιτάει τον συνομιλητή του λοξά και με μίσος, διατάζει "μην με διακόπτεις", και λίγα σάλια πεταγονται από τα νεύρα του). Είναι απεχθής. Τάσσεται πάντα στο πλευρό όσων κηρύσσουν μισαλλόδοξες, σκοταδιστικές, λαϊκίστικες απόψεις (και φυσικά πολιτεύεται στην θεσσαλονίκη).
Είναι ο τύπος που άνετα θα μπορούσε να λέει σε γυναίκα- οδηγό "άντε να πλύνεις κανα σώβρακο κυρά μου".

(Ακόμη και ως προπονητής ήταν μέγας κομπλεξικός, λούζερ και πρώτος καραγκιόζης. Αν θυμάμαι καλά πήγε σε τρία φάιναλ φορ και τα έχασε και τα τρία. Η βασική του προπονητική αντίληψη ήταν οι βρισιές προς τους παίκτες- κάποιες φορές και τα χαστούκια σε τύπους όπως ο Σιγάλας, ο Μπακατσιάς και διάφοροι τέτοιοι. Η βασική του αγωνία πριν από μεγάλα παιχνίδια ήταν μην περάσει καμιά μαύρη γάτα έξω από τα αποδυτήρια. Για να μην θυμηθούμε τότε που είχε δηλητηριάσει τα μπουκάλια με το νερό που έπιναν οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας).

Η παρουσία η δική του (και κάποιων ακόμη τραμπούκων) στο κόμμα της νέας δημοκρατίας, κατά την γνώμη μου υπονομεύει όλη αυτή την ρητορική περί "μεσαίου χώρου", "εκσυγχρονισμού", 'μεταρρύθμισης του κράτους" κ.λ.π. , που προσπαθεί να περάσει αυτό το κόμμα (και που κάποιοι άνθρωποι εκεί μέσα τα πιστεύουν πραγματικά). Όσοι δεν θεωρούν τον εαυτό τους "δεξιό", αλλά ψήνονται με κάποιες σημαντικές πλευρές της πολιτικής που ακολουθεί σήμερα η νέα δημοκρατία, κάθε φορά που βλέπουν τύπους σαν τον ιωαννίδη να βγαίνουν στην τηλεόραση, νιώθουν μια απέχθεια (για τον ίδιο), αλλά και μια δυσκολία να νιώσουν καλά ψηφίζοντας ή υποστηρίζοντας ένα κόμμα που έχει τέτοιους ανθρώπους να το εκπροσωπούν.
Αλλά προφανώς οι άνθρωποι αυτοί δεν πρέπει να είναι τόσοι πολλοί ώστε να κάνουν την ηγεσία της νδ να το ξανασκεφτεί. Και ειδικά όσο υπάρχει ο μπαμπούλας του ΛΑΟΣ, το πιο πιθανό είναι ότι η νδ θα ενθαρρύνει (και πάντως δεν θα αποθαρρύνει) αυτές τις μισσαλόδοξες, εμετικές φωνές.
Δυστυχώς για μας, για την πολιτική ζωή στην ελλάδα, αλλά και για την αισθητική μας.