Tuesday, May 30, 2006

"Κυργιάκο πουσταρά, ποτέ στον Πειραιά"

Αυτό είναι ένα σύνθημα που μπορούν να το καταλάβουν μόνο άνθρωποι ρομαντικοί, άνθρωποι αληθινά ευαίσθητοι. Οι γάβροι που στα τελευταία παιχνίδια της ομάδας τους (αλλά και στην φιέστα) το φώναζαν, θύμιζαν ότι για τον οπαδό δεν είναι όλα business. Για την ακρίβεια, τίποτα δεν είναι μπίζνες. Το ποδόσφαιρο- όπως το έχουμε γνωρίσει όσοι το αγαπάμε- είναι πρώτα από όλα συναίσθημα και δέσιμο με την ομάδα. Αυτοί που τα βλέπουν όλα ως κινήσεις στρατηγικής και τακτικής, όπως και οι πιο πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι, δεν μπορούν να το καταλάβουν. Το ίδιο και πολλοί από αυτούς που βγάζουν διαρκείας σε καλή θύρα, και νομίζουν ότι δεν είναι πια "οπαδοί" αλλά φίλαθλοι αντικειμενικοί και πελάτες της μπουτίκ (που δεν αγοράζουν όμως φανέλες της ομάδες αλλά κάτι φλώρικες μπλούζες πόλο) που τους νοιάζει μόνο να βλέπουν "μπαλίτσα", να μην σηκώνεται κανείς από τους μπροστινούς και κυρίως να μην φωνάζει κανείς (λες και το γήπεδο είναι χοροθέατρο)- επίσης δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί ο φανατικός γάβρος δεν γουστάρει τον Κυργιάκο.

Ο Κυργιάκος χτύπησε τον Τζιοβάνι, την ιερή μας αγελάδα. Εκεί τέλειωσε κάθε μελλοντική πιθανότητα να τον αποδεχτούν οι γάβροι στην ομάδα. Μέχρι πριν 2 μήνες έγραφαν δημοσιογράφοι ότι ο Κυργιάκος είναι κλεισμένος από τον Ολυμπιακό, ότι τον θέλει ο Σόλιντ, ότι είναι πολύ καλή περίπτωση κλπ, κλπ.. Μπορεί και να ήταν όντως κλεισμένος. Κάτι φίλοι αθλητικοί συντάκτες μου λέγανε ότι προφορικά ο Ολυμπιακός είχε όντως συμφωνήσει με τον μαλάκα. Ευτυχώς επενέβησαν οι τελευταίοι ρομαντικοί, μίλησε η ψυχή του γάβρου οπαδού και απέτρεψε αυτή την δυσοίωνη κίνηση.

Ακόμη και οι οπαδοί των άλλων ομάδων θα πρέπει να χαίρονται με αυτή την νίκη του ρομαντισμού σε βάρος του ξενέρωτου επαγγελματισμού. Κι εγώ προσωπικά, αν συζητιόταν π.χ. να πάει ο Τζιοβάνι στον βάζελο και οι οπαδοί του βάζελου απέτρεπαν την μεταγραφή, θα χαιρόμουν για λογαριασμό τους. Εγώ έτσι θέλω να είναι το ποδόσφαιρο. Να έχει τα πάθη του και να μην αντιμετωπίζει τα πάντα υπό το πρίσμα του politically correct.

Από όλες τις μεταγραφές που έκανε η ομάδα μου μέχρι τώρα, αυτή που χάρηκα περισσότερο ήταν η μη μεταγραφή του Κυργιάκου (και πιστεύω ότι και οι οπαδοί του βάζελου καταλαβαίνουν τι εννοώ).

Υ.Γ.: ...και φυσικά το σύνθημα του τίτλου περί "πουσταρά", ας μην παρεξηγηθεί από κανέναν ως σύνθημα εναντίον των gay ή οτιδήποτε άλλο. Όλοι ξέρουμε πώς είναι η γηπεδική κουλτούρα- αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι εγώ που συμφωνώ με αυτό το σύνθημα είμαι εναντίον των gay. Κάθε άλλο. Είμαι απλώς εναντίον του Κυργιάκου.

12 Comments:

Blogger S G said...

"Ο Κυργιάκος χτύπησε τον Τζιοβάνι, την ιερή μας αγελάδα."

καλα ιερη , αλλα αγελαδα?? :-)

κατα τα αλλα ποτε δεν συμπαθησα αυτον τον παικτη, οχι για αλλο λογο αλλα για τον τροπο που γραφει το ονομα του. Ειναι απαισιο, σε λιγο θα γραφουμε και Κυργιακη, γυαλοβαμβακας...

4:45 PM  
Blogger Respect said...

Καλωσήρθες πίσω konfet!

Να υποθέχω πως αη "αποχή" σου από το blog είχε να κάνει με την αγωνία σου να μην αποκτήσετε τον Σαββατο-Κύργιακο;

Καλησπέρα!

5:07 PM  
Blogger pascal said...

"Το ποδόσφαιρο- όπως το έχουμε γνωρίσει όσοι το αγαπάμε- είναι πρώτα από όλα συναίσθημα και δέσιμο με την ομάδα. Αυτοί που τα βλέπουν όλα ως κινήσεις στρατηγικής και τακτικής, όπως και οι πιο πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι, δεν μπορούν να το καταλάβουν."
Ως αεκτζής και οπαδός της τρίτης ομάδας στη χώρα (ναι ρε, τρίτης), δηλώνω ότι αν δεν υπήρχε το συναισθηματικό δέσιμο με την ΕΛΑ MΩΡΗ ΑΕΚΑΡΑΑΑΑ θα είχα αλλάξει ομάδα προ πολλού.

5:11 PM  
Blogger pascal said...

Μα το πόλο που φοράω αυτή τη στιγμή δηλαδή...

5:12 PM  
Blogger averel said...

Βασικα οι περισσοτεροι αθλητικοι συντακτες το καταλαβαινουν πολυ καλα, γιατι ειναι καφροτεροι του καθε καφρου της εξεδρας. Κατα τ' αλλα συμφωνω. Ο Τασος Μητροπουλος ειναι το παραδειγμα προς αποφυγη.

5:19 PM  
Blogger Deepest Blue said...

Το καλό νέο: εμφανίστηκε πάλι ο konfet!

Το κακό νέο: γράφει για ποδόσφαιρο.

5:38 PM  
Blogger Γαλάτης said...

Κάποια στιγμή, ο ποδοσφαιριστής του (ΠΑΟΚ τότε) Ολυμπιακού, Παντελής Καφές, είπε κάτι τόσο άσχημο σε μια άλλη... ιερή αγελάδα της ομάδας του Πειραιά, τον Κριστιάν Καρεμπέ, που ο τελευταίος του έριξε κουτουλιά! Μετά από δύο μήνες (!), ο εν λόγω ποδοσφαιριστής αποκτήθηκε από τους "ερυθρόλευκους", με τους φιλάθλους (sic) να ζητοκραυγάζουν για τη μεγάλη μεταγραφή! Να υποθέσω πως το πρόβλημα στην περίπτωση Κυργιάκου, είναι οτι αγωνιζόταν στον Παναθηναϊκό; Κι αν είναι έτσι, τότε πως μπόρεσαν να δεχθούν με... τιμές το... παλτό (Κωνσταντίνου) και τον... πελάτη (Νικοπολίδη); Την καλησπέρα μου σε όλους!

8:28 PM  
Blogger Roark said...

Επίσης, η ίδια αγελάδα που κουτούλησε τον Καφέ έκανε κεφαλοκλείδωμα στον Οκκά, αλλά και αυτός κατέληξε στο λιμάνι.

Όταν ο βάτραχος πουλούσε την ομάδα του για το λιμάνι, δεν ξεσηκώθηκε καμιά ψυχή γάυρου να τον σταματήσει.

Άσε την αγιοποίηση της καφρίλας, των αποβρασμάτων και των ξερατών με τον μανδύα του συναισθηματισμού. Ο συναισθηματισμός δεν είναι επιλεκτικός, οι κάφροι είναι.

10:59 PM  
Blogger konfet said...

γαλάτη: ο καρεμπέ δεν ήταν το ίδιο με τον τζιοβάνι. δεν ήταν ποτέ "Θεός" για την θύρα 7. Και πάλι όμως κανείς γαύρος δεν "ζητοκραύαγζε" για την μεγάλη μεταγραφή του Καφέ. Αντιθέτως πολλοί είχαν σπαστεί.
Το πρόβλημα κυργιάκου δεν είναι ότι αγωνιζόταν στον παναθηναϊκό, κι αυτό αποδεικνύεται κι από το ότι για νικοπολίδη, κωνσταντίνου δεν υπήρχε καμία αντίδραση. Και οι δύο αυτοί παίκτες, όσο έπαιζαν στον βάζελο, ποτέ δεν παρέστησαν τους παλληκαράδες-γαβροφάγους. Κάτι που δεν συνέβη με κυργιάκο (ή και με τον μπασινά).

ρορκ:ο οπαδός για κάποιους λόγους δένεται υπερβολικά με κάποιους παίκτες και πολύ λιγότερο με κάποιους άλλους. Δεν είναι το ίδιο ο Τζιοβάνι με τον Καρεμπέ. Δεν είναι το ίδιο ο Καστίγιο με τον μπαμπαγκίντα.
Η σύγκρουση του ψυχισμού μπάγεβιτς με τον ψυχισμό του γάβρου φάνηκε πολύ καθαρά την δεύτερη φορά του βάτραχου στον ολυμπιακό. Αλλά το γυαλί είχε ραγίσει από την πρώτη φορά που ο βάτραχος έπαιαζε σαν κότα στα ντέρμπι, και συμπεριφερόταν κομπλεξικά απέναντι σε όποιον παίκτη γούσταρε ο κόσμος. Γι'αυτό ενώ πήρε νταμπλ, οι περισσότεροι γάβροι δεν ήθελαν ούτε να τον βλέπουν.
Ο συναισθηματισμός του οπαδού δεν είναι καθόλου επιλεκτικός. Απλώς δεν εκφράζεται πάντα με την ίδια ένταση. Όταν εκφράζεται, κι όταν νικάει, προσωπικά το χαίρομαι πολύ.

10:49 AM  
Blogger Respect said...

@Γαλάτης
Ευτυχώς κάποιοι τα θυμούνται μερικά πράγματα... Σωστός

@averel
Έτσι είναι
Όχι σχετικά με τον Μητρόπουλο,αλλά με τους κάφρους (και αλήτες ρουφιάνους που έλεγε κάποτε ο Τροχανάς) δημοσιογράφους...

@pascal
Πάμε μωρή ΑΕΚαρα! Ναι ρε, 3η ομάδα είμεθα και δεν μας υπολογίζετε εσείς οι αποπάνω και μεγάλοι. Για αυτό πονάει περισσότερο όταν χάνεις από τον αποκάτω.

@Deepest blue
Μαζί σου!

Καλησπέρα!

3:57 PM  
Blogger Γαλάτης said...

Η μία αλήθεια είναι οτι ο Κωνσταντίνου είχε δηλώσει κάποτε πως είναι βάζελος από μικρό παιδί και πως ποτέ δεν θα πήγαινε στον Ολυμπιακό!
Η άλλη αλήθεια είναι πως ποτέ δεν προκάλεσε σε ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού, σε αντίθεση με τον Κυργιάκο, ο οποίος και τον Τζιοβάνι χτύπησε και τον Καστίγιο... σκούντηξε σε εκείνο το ματς στο Καραϊσκάκη.
Αλλά πάλι, ο Κυργιάκος ποτέ δεν είπε "Είμαι βάζελος και δεν θα πάω ποτέ στον Ολυμπιακό"...

Φαύλος κύκλος, μαν...

5:49 PM  
Blogger Art Attack said...

Φανταζομαι ομως οι αποψεις σου αλλαζουν αν τετοιες σκεψεις περνουν (τηρουμενων των αναλογιων) απο μυαλα σαν του Nagib Mahfuz και τις αποψεις του για τα Δανεζικα σκιτσα!

6:56 PM  

Post a Comment

<< Home